Het bedrijf Veolia: een reactie na 15 dagen

Veolia.... pfff....

 

 

Eindelijk! Het openbaarvervoerbedrijf Veolia heeft dan eindelijk na 15 dagen een antwoord gegeven naar aanleiding van mijn klacht. In mijn vorige blogpost kan je het gehele verhaal teruglezen. De reactie is naar mijn inziens niet echt een antwoord op mijn klacht. Ze geven het excuus dat het juist een KORTERE route zou moeten zijn, die de buschauffeur heeft afgelegd. Veolia heeft de volgende reactie gegeven:

Op 25-11-2010 hebben wij uw klacht geregistreerd over de route van buslijn 104. U schrijft dat er teveel saldo van uw chipkaart is afgeboekt. Als de chauffeur een andere route heeft gekozen als de oorspronkelijke dan zal de bedoeling hiervan geweest zijn om de dienstregelingtijd in te halen. Dan kan het volgens ons niet zo zijn dat de route langer wordt zoals u oppert.
Het chipkaart tarief is gebaseerd op kilometers, dus als een chauffeur een kortere route rijdt kan het niet zo zijn dat er een hoger tarief afgerekend dient te worden. Als u geconstateerd heeft dat er teveel van uw kaart is afgeboekt dan heeft dit misschien een andere oorzaak.
De vertragingen op deze lijn zijn ons bekend, wij hopen dat met ingang van de nieuwe dienstregeling, op zondag 12 december de problemen zijn opgelost.

Wij vertrouwen erop uw klacht naar tevredenheid afgehandeld te hebben.

Met vriendelijke groeten,

namens Veolia Transport Nederland BV

Veolia Klantenservice

 

Dat wordt dus een mailtje erachteraan, want dit vind ik echt een slap excuus.
Wordt dus natuurlijk vervolgd!

Het bedrijf wat zich Veolia noemt

De beruchte bus!

De kans is groot dat je het nieuws hebt gehoord dat Youp van ‘t Hek de strijd aan gaat met telecomproviders. Dit vanwege de slechte service en de ontevreden resultaten die bedrijven bieden. Ondanks het feit dat ik vind dat Youp daar zich helemaal niet mee hoort te bemoeien en zo de waarde van de werknemers die wel hun best doen flink naar beneden haalt, ben ik hier met mijn ergernissen over een ander bedrijf. Soms moet je gewoon even je ei kwijt, en daarom deze blog

Bussen die te laat komen, bussen die te laat vertrekken… oftewel: vertragingen! De NS wordt dagelijks flink op Twitter de grond in gestampt, maar daar heb ik eigenlijk geen problemen mee, maar Veolia? Das 100x zo erg, althans voor mijn gevoel. Ik moet elke woensdag als ik op weg ben voor stage rennen om mijn trein te halen. En dat liep vandaag een beetje heel erg anders dan andere woensdagen. Ik rende de bus uit, checkte in bij de OV-Chipkaart paal op het station en rende richting de trein.

Dit ging altijd goed, totdat een bepaald persoon expres zijn been uitstak waarmee ik struikelde, maar me gelukkig nog wel in evenwicht kon houden. Ik wou hem even duidelijk maken dat ik daar niet van gediend ben, maar toen ik zag dat het een jongelui was, heb ik me ingehouden. Ik heb nagedacht wat er kon gebeuren als ik wel was gevallen. Ik liep straks langs de trein dus had wellicht wel met mijn gezicht tegen de trein aan kunnen knallen.

Als het niet erger kon zijn, belandde ik eind van de middag in de bus richting thuis na een warme treinrit. Deze bus van Veolia had zoals bijna elke Veolia bus een vertraging van 10 minuten. Nja, dat ben ik inmiddels wel gewend, overigens betekent het niet dat ik het daarom goed keur hoor , maar vandaag was het de druppel (en nee! niet een van de regendruppels buiten), toen ik bijna bij mijn bestemming was gaf de buschauffeur een ruk aan het stuur naar links, waar mijn halte rechts was. Ik liep naar de buschauffeur en vroeg rustig hoe het kwam dat hij niet langs de halte rijdt. Hij zei op een boze, geïrriteerde manier; ‘ik heb al vertraging, dus dan is dat voor mij om’. Toen ik rustig aangaf dat het me niet echt de normale gang van zaken leek, reageerde hij nog bozer, terwijl het mij toch een normale vraag leek. Ik ben hierop maar gaan zitten, en morgen maar even bellen naar Veolia.

Na dik vijf minuten omrijden stapte ik de bus uit, bij de halte die 50 a 100 meter verder lag dan de halte waar ik moest zijn, aan de overkant van de winkelstraat. Ik checkte uit met mijn OV-Chipkaart en zie ineens een prijsverschil! Dus niet alleen extra reistijd, maar ook onnodige extra kosten! Dus als een buschauffeur even zelf zijn route kiest, zijn de passagiers de dupe! Morgen een telefoontje naar het rood met wit gekleurde bedrijf, dus wordt vervolgd!

En er zijn ook mensen die zó ver gaan in Veolia, dat ze er een muziekje over maken:

UPDATE 25/11: Vandaag heb ik contact opgenomen met een gratis 0800 nummer van Veolia. Ik heb uitgebreid verteld wat me niet zinde aan het bedrijf. De onnodige vertragingen en de boze reactie inclusief onnodige omleidingsroutes kwamen ook aan bod. Volgens de man die ik aan de lijn had was dit inderdaad niet de normale gang van zaken. ‘Joh, je meent het!’

De klacht over bus 104 wordt opgenomen met een of andere regio coördinator. Hij zou het gehele briefje op zijn bord leggen en binnen 1,5 week zou ik op de hoogte worden gehouden. Ik mocht kiezen of ik dit per telefoon, post of e-mail wilde. Wat jammer nou, dat we niet konden Pingen . Ik heb gekozen voor e-mail want ja, de post wordt wie weet wel niet bezorgd door een staking ofzo, en de telefoon komt niet altijd gelegen.
Ik ben erg benieuwd wat ze met mijn klacht gaan doen, en of ik restitutie krijg.
Ik hou jullie op de hoogte!

Overigens zal ik jullie maar niet vertellen hoe bus 104 vandaag zijn dienstregeling reed.

Ergernissen in het openbaar vervoer

Ergernissen in de trein, wie heeft ze niet?

Ik dacht dat het wel weer eens tijd was voor een nieuw blogbericht. Ik kon even geen onderwerp verzinnen, en opeens schoot me tijdens een treinreis naar het oosten van het land wat te binnen, ‘treinergernissen’. Als actieve Twitteraar lees ik regelmatig tweets over dat de NS de vertrektijden niet heeft gehaald of dat deze keer ook al de conducteur het treinkaartje niet heeft gecontroleerd. Natuurlijk gaan de meeste tweets over niet kunnen beschikken over een zitplaats of uiteraard over de vertraging.

Sinds begin september rij ik ook met de trein, één of meerdere keren per week weliswaar, dus niet dagelijks en ik heb ook zo mijn ergernissen. Zullen we met de trein beginnen, in de categorie openbaar vervoer? Dan heb ik mijn ergernissen over de bussen die de trein vervangen bijvoorbeeld bij werkzaamheden of onderhoud aan het spoor. De NS gebruikt hiervoor de term “Snelbussen”. Nja, het ging over het traject Nijmegen – Arnhem. Er kon gekozen worden uit een snelbus of een stopbus, de stopbus zou stoppen op station Elst en station Arnhem-Zuid. Uiteraard koos ik voor de snelbus. Op Roosendaal begon mijn reis waarbij de reizigers richting Arnhem en Zwolle op Nijmegen over moesten stappen op de bussen.

Leuke mededeling!

Op station Roosendaal vertelde een langslopende NS medewerker dat de extra reistijd echt geen 30 minuten zou zijn, zoals ze op internet zeiden, maar slechts 10 á 15 minuten zou bedragen. En inderdaad, tien minuten later dan dat ik de hele reis met de trein zou doen, was ik op station Arnhem. Wel aan de andere kant van heel het station, maar ja, je kan niet alles hebben zullen we maar zeggen.

De terugweg zag ik op zich wel rooskleurig in, want ja, dat hele halfuur reizen was er op de heenweg toch ook niet? Rond 19:45 zouden de bussen vertrekken maar ik zorgde voor de zekerheid maar dat ik om half 8 al op plaats van bestemming was om weer de snelbus terug te hebben. De eerste twee bussen waren geen snelbussen maar stopbussen, waardoor er mensen verkeerd zaten enzovoort. Je kent het wel, van die niet-zo-goed-oplettende reizigers om het netjes uit te drukken. En geloof het of niet, maar er was serieus flinke onenigheid over wie het eerste mocht instappen. Het was onenigheid tussen een bejaarde vrouw en man, die slecht ter been waren.

Zogenoemde snelbussen

Ik hoorde ze al eerder overleggen met een paar andere reizigers over of ze misschien eerst konden instappen zodat ze zeker waren van een zitplaats, dat was niet erg vanzelf sprekend. Een paar studenten maakte een probleem van het gedoe omtrent de eerste persoon die mocht instappen. Van de zotte dat er zo’n probleem van wordt gemaakt.

De bus vertrok níet om 19:45. Om 20:11 zouden we aan moeten komen op station Nijmegen zodat ik zeker nog op tijd zou zijn voor de intercity richting Roosendaal. Die zou om 20:18 vertrekken en had dan mooi zeven minuten speling. Een blik op de digitale klok in de bus maakte me zenuwachtig…. ’20:11, 20:12, 20:13…..’ en toen sprong de digitale klok op 20:17. En we waren nog niet op Nijmegen. Ik was niet zo blij, als de aansluitingen goed zouden gaan, dan was ik om 22:30 thuis, haalde ik die niet…. dan werd het 23:30.

Serieus waar… om 20:18 reed de bus het station van Nijmegen binnen, precies de tijd dat ik mijn trein moest halen. In tijden nog niet zo hard gerend, op naar het geel/blauwe vervoersmiddel in de hoop dat de trein er toch nog stond. Ik had de moed wel een beetje opgegeven maar ja, niet geschoten is altijd mis. Ik moest naar perron 3, niet bepaald het perron welke het dichtst bij de ingang lag van het station. Al hijgend, kijkend naar perron 3, zag ik daar nog de trein staan, en tijdens het kijken of mijn trein er nog stond hoorde ik de zoemer die duidelijk maakt dat de deuren gaan sluiten. Ik was er bijna… en ik sprong een soort van in de trein. Ik had geen paar tellen later moeten komen of het ene deel van m’n been lag in de trein en het andere deel in Nijmegen. Althans, figuurlijk dan .

Het station

Zo, dat is eigenlijk het enigste, naast het niet kunnen zitten bij een treinreis of dat een duur treinkaartje niet gecontroleerd wordt, wat ik te klagen heb over de NS.
Gillende kinderen, waarbij ene keer zelfs de vader mee gaat krijsen, kan mij ook licht ontvlambaar maken.
Tevens ben ik ook niet helemaal te spreken over mensen die keihard even hun relatieproblemen bespreken door de coupé. Wel grappig is, is dat een vrouw achter me, werd gebeld omtrent haar probleem met haar geliefde, en toen had opgehangen, en toen door een ander gebeld werd waarop ze de oproep beantwoordde met: “Hee, fijn dat je belt, jaa, als het zo gaat, dan weet ik niet of ik met hem zo verder moet gaan’. En zo ging dat een poosje door.

Waar ergeren jullie je aan tijdens een ritje met de trein? En hebben jullie dat dagelijks, wekelijks, zelden, of is het een ergernis die eerder regel dan uitzondering is? Laat het maar weten in een reactie.